All posts tagged: Fotograf Hikayeleri

Söyle Gitsin

Ne yapacaksın? Denedin ve olmadı.  Hissediyorsun. Olmuyor. Bir şeyler var.  En iyisi söyle gitsin. Söyle. Söyle o gün bankta söyleyemediklerini…Hep içine mi atacaksın hayatı? Değmez. Bir şarkıdan, bir resimden, bir sözden fırlat gitsin içindekileri. Merak etme yerine daha güzelleri gelir. Söyle işte, söyle gitsin…

Asınmak

Suyun kenarındaki taşlara benziyorlardı. Zaman üzerlerinden akıp gidiyordu. Aşındırıyordu benliklerini. Maskelerini eritiyordu. İstedikleri ve istemedikleri şekiller veriyordu onlara. Sürüklenip giderken yosunlara dost, kayalara arkadaş oluyorlardı. Şelalelerden düşüyorlardı. Durgun sularda dinleniyorlardı. Nihayetinde ise hepsi denize karışıyordu. Savunmasızca, çaresizce, herşeyin anlamaktan ibaret olduğunu kabullenircesine…

Sıcak Çatı

Bir ev istiyordu. Kalabalıklardan uzak, onu bütün kötülüklerden koruyabilecek bir ev… Ormanın ortasında, sakin bir gölün kenarında huzur bulmak istiyordu. Özlemini çekiyordu. Dinlenmenin, nefes almanın, güvenmenin özlemini çekiyordu. Ve arıyordu. Oysa ki aradığı ev belki de bir çift gözün içinden ona bakıyor,  onunla birlikte hareket ediyor, onu dinliyor, ona anlatıyor ve onu yeşillikler içindeki, mavi gökyüzünün altındaki çatısına davet ediyordu.

Sevgi Adası

Ulaşılamayanlar vardır. Güzel bir ada gibi karşımızda süzülürler. Uzaklığını kestiremezsin. Gitmenin yalnızca bir yolu vardır. Yarı yolda boğulup boğulmayacağını bilemezsin. Korkularına rağmen atlarsın suya, ilerlersin, sabredersin ve ilerlersin. Çünkü bazen yarı yolda boğulabilecek kadar istersin. Çünkü bazen bilirsin; o adanın senin olmak istediğin tek yer olduğunu.

Yetiyordu

Rüzgar saçlarını savuruyordu. Elinle kulağının arkasına atıyordun. Her halin her hareketin kavrayamadığım, beni tamamen ele geçiren bir güzelliği anlatıyordu. Sen varken manzaraların bir önemi kalmıyordu. Yetiyordu seni izlemek…

Birikmislik Hissi

Birikmişlik hissi bürümüş her bir yanı. Öyle birikmiş ki herşey; hangisini düşünsem, hangisini yapsam demekten ileri geçemiyorum. Oysa içimden hiçbir şey gelmiyor. Hepsini kıyıda bırakıp ufak teknemde küreklere asılmak istiyorum. Üç beş sevdiğim insanı da alıp daha sade bir dünyaya gitmek istiyorum artık. Son zamanlarda bu dünya beni çok yorar oldu.  

Günesin Gidisi

Şimdi güneş gidiyor. Dünyanın öbür ucunda bir yerlerde doğmak üzere. Şimdi gün bitiyor. Bir yerlerde ise yeni başlayacak. Bir bitiş, başka bir yerde bir başlangıç oluyor. Yaşanan her şey gibi. Bitişi kabullenmişlerdi. Başlangıçlara kucak açıyorlardı. Hayat akmaya devam ediyordu.

Herseye Ragmen

Bahar herşeye rağmen geliyor. Çiçekler herşeye rağmen açıyor. Biz de herşeye rağmen, herşeye inat gülümsesek ya. İyi şeylerden bahsetsek ya. O zaman bulutlar dağılır, gerçekler kendini gösterirdi. Kaçamazdı kötülükler, kandıramazlardı bizi…

Günesin Son Isıkları

Bulutlar ve renkler birbirine dokunuyordu. Güneş son ışıklarını gökyüzüne salmıştı. Manzaranın karşısında dalgındı. Oturuyordu. Düşünmekten yorulmuştu. Güneş giderken düşüncelerini de götürür diye seyredalmıştı. Götürürdü belki, bir gün batımı, bir düşünce, bir insan onu iyi etmeye yeterdi belki…