Fotograf Hikayeleri
Leave a Comment

Asınmak

asinmak-orijinal

Suyun kenarındaki taşlara benziyorlardı. Zaman üzerlerinden akıp gidiyordu. Aşındırıyordu benliklerini. Maskelerini eritiyordu. İstedikleri ve istemedikleri şekiller veriyordu onlara. Sürüklenip giderken yosunlara dost, kayalara arkadaş oluyorlardı. Şelalelerden düşüyorlardı. Durgun sularda dinleniyorlardı. Nihayetinde ise hepsi denize karışıyordu. Savunmasızca, çaresizce, herşeyin anlamaktan ibaret olduğunu kabullenircesine…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s